Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

  ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ: ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΜΑΣ ΘΕΣΕΙΣ   

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ 
- ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ 
– ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ... ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΕ ΛΑΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ 
- ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

 -Δεν πληρώνουμε την κρίση τους
– Δεν πληρώνουμε το χρέος τους
- Ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους.
-Κατάργηση όλων των χαρατσιών που επιβάλλει η χούντα των τραπεζιτών στους πολίτες για την αποπληρωμή του τοκογλυφικού χρέους.
 -Κανένα περιουσιακό στοιχείο του λαού στα χέρια των τραπεζιτών και των πολυεθνικών
 – Διαγραφή των χρεών των συμπολιτών μας στις τράπεζες
– Εθνικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος
 - Εθνικοποίηση των μεγάλων εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών κάτω από τον έλεγχο του λαού χωρίς αποζημίωση.
-Εθνικοποίηση των μεγάλων μονάδων παραγωγής αγαθών και παροχής υπηρεσιών χωρίς αποζημίωση
– Στελέχωση νευραλγικών τομέων της οικονομίας που υπολειτουργούν, με ανθρώπινο δυναμικό το οποίο είναι ανενεργό, (υγεία, παιδεία κ.α.), με αποτέλεσμα την τόνωση της απασχόλησης και την κάλυψη της εγχώριας ζήτησης
– Ενεργοποίηση της εγχώριας αγροτικής παραγωγής με βάση τις ανάγκες του λαού για υψηλής ποιότητας διατροφική κάλυψη.
 -Κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης: Στην περίπτωση που το Κίνημα Δεν Πληρώνω μπει στη Βουλή, η οποιαδήποτε κρατική επιχορήγηση θα επιστραφεί στο λαό μέχρι το τελευταίο ευρώ (λαϊκά συσσίτια, ξενώνες για αστέγους, αλληλεγγύη σε απεργιακούς αγώνες εργαζομένων, αλληλεγγύη σε ανέργους κ.λ.π.) με απόλυτα διαφανή τρόπο όπως θα προκύπτει από τις ανοιχτές διαδικασίες του κινήματος.
 -Κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής ασυλίας.
-Απόδοση ευθυνών σε όλους τους υπαίτιους της εξαθλίωσης μας, μέσα από μια δικαιοσύνη που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.

 ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ – ΠΡΟΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

 -Κατάργηση όλων των διοδίων της χώρας
- Ελεύθεροι και ασφαλείς δρόμοι για όλους.
 -Δωρεάν μετακινήσεις
- Ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα μαζικής μεταφοράς για όλους.
-Δημιουργία χώρων στάθμευσης χωρίς την καταβολή αντιτίμου.
 -Κανένα νοικοκυριό χωρίς ρεύμα
- Απαγόρευση κοψίματος ρεύματος από οποιοδήποτε νοικοκυριό - Δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα για τους ανέργους, τις φτωχές και τις πολύτεκνες οικογένειες. 100% Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού κάτω από λαϊκό έλεγχο.
 -Κατάργηση του εισιτηρίου των 5 ευρώ και της οποιασδήποτε οικονομικής συμμετοχής των ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία
– Δημόσιο δωρεάν υψηλού επιπέδου σύστημα υγείας για όλους
- Δημόσια δωρεάν υψηλού επιπέδου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους.
 -Υψηλού επιπέδου δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους
 - Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση κάθε βαθμίδας για όλο το λαό
– Ακύρωση του νόμου περί κατάργησης του ασύλου στα εκπαιδευτικά ιδρύματα
– Δωρεάν βιβλία σε κάθε βαθμίδα
– Δωρεάν στέγαση και σίτιση για τους φοιτητές.
-Κανένας άνθρωπος χωρίς στέγη και τροφή - Δημιουργία ξενώνων και λαϊκών συσσιτίων για όλους τους αστέγους, φτωχούς συμπολίτες μας και όσους έχουν ανάγκη.
 -Δωρεάν θέρμανση για τους ανέργους, τις φτωχές και πολύτεκνες οικογένειες 
 -Δωρεάν και καθαρό νερό για όλους. 100% Δημόσια Εταιρία Παροχής Ύδατος κάτω από λαϊκό έλεγχο. Οι πηγές και ο υδάτινος ορίζοντας της χώρας ανήκει σε όλους μας.
 -Κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ΑΜΕΑ, των πεζών και των ποδηλατιστών. Δημιουργία ασφαλούς οδικού δικτύου με ειδικές προβλέψεις για όλες τις ειδικές ομάδες.
 -Κατάργηση του εισιτηρίου στους δημόσιους χώρους πολιτισμού. Η πολιτισμική κληρονομιά ανήκει σε όλους μας.
 -Ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες και τις ακτές για όλο το λαό
 - Κατάργηση οποιουδήποτε εισιτηρίου και ξερίζωμα των καγκέλων της ντροπής
- Κατάργηση του διατροφικού κώδικα (codex alimentarius).

 ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ. 

Εμβάθυνση της συνεργασίας μας με κινήματα που δραστηριοποιούνται ήδη ανά τον κόσμο στη βάση του Κινήματος Δεν Πληρώνω (Ισπανία, Ιταλία, Σουηδία, Ν. Αφρική κ.α.) με στόχο τη χειραφέτηση των λαών και τη δημιουργία ενός διεθνούς ρεύματος ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας – Δημιουργία ενός διεθνούς δικτύου αλληλεγγύης των λαών ως μέσο αντεπίθεσης και εγκαθίδρυσης μιας παγκόσμιας κοινωνίας με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

τηλ. επικοινωνίας: 211 0192839 , 6973854756 
 e-mail: epitropes2010@gmail.com 
 Διεύθυνση γραφείων: Καυτατζόγλου 35, Αθήνα, Τ.Κ.: 11144 
 www.kinimadenplirono.gr

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Πώς έριξαν το «σκοτάδι» την ΕΡΤ



Το βράδυ της Τρίτης, 11 Ιουνίου 2013, μετά την ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου για το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης, το σήμα άρχισε σιγά – σιγά να κόβεται. Οι αστυνομικές δυνάμεις ανέβηκαν στις κεραίες της Πάρνηθας και του Υμηττού κλείνοντάς τες απειλώντας τους εργαζόμενους να φύγουν. Μετά έπεσε το «σκοτάδι». Ο Αποστόλης, τεχνικός δικτύων της ΕΡΤ, περιγράφει στο tvxs.gr τι έγινε εκείνο το βράδυ στα βουνά της Αττικής. 


Του Νίκου Μίχου

Το βράδυ της Τρίτης χιλιάδες κόσμου ήταν συγκεντρωμένοι στο Ραδιομέγαρο. Συναυλίες με πολιτικά τραγούδια, παρέες νέων καθισμένες στο γρασίδι, κυρίες μεγαλύτερης ηλικίας να λένε η μια στην άλλη ότι «εδώ μου θυμίζει το Πολυτεχνείο». Ξαφνικά ακούγεται από τα μεγάφωνα το σήμα της ΕΡΑ και μετά ακολούθησε το «έκτακτο ανακοινωθέν» της εισβολής του 1940.

Την ίδια ώρα «στην Πάρνηθα και στον Υμηττό στα κέντρα δικτύων από όπου εκπέμπουν όλα τα προγράμματα της ΕΡΤ εισέβαλαν αστυνομικές δυνάμεις με σκοπό να διακόψουν την λειτουργία των μηχανημάτων», περιγράφει ο Αποστόλης.

«Ήταν γύρω στα 10 τζιπ της Αστυνομίας – πιθανώς των ΕΚΑΜ. Δεν τα είδαμε καλά μέσα στη νύχτα. Ανάλογη δύναμη πήγε και στον Υμηττό. Εκεί όταν έφτασαν συνοδεία εισαγγελέα απείλησαν τον συνάδελφο λέγοντάς του επιγραμματικά «έβγα έξω, μη φας και ξύλο». Υπό την απειλή των όπλων ο άνθρωπος μάζεψε τα πράγματά του και έφυγε.

Εμείς, στην Πάρνηθα, εξασφαλίσαμε αυτόνομη σύνδεση με την Μεσογείων πέρα από ίντερνετ και άλλα δίκτυα, αφήσαμε τα μηχανήματα να λειτουργούν, κλειδώσαμε και σφραγίσαμε το κτίριο και φύγαμε για να μην τους συναντήσουμε».

Το συναπάντημα έγινε στην κατάβαση από το βουνό, όπου και η ομάδα των τεχνικών κατάφερε να μετρήσει τα οχήματα της αστυνομίας.

«Ήρθαμε στην κατάληψη στην Μεσογείων όπου και είδαμε ότι είχε κοπεί το σήμα. Άρα παραβίασαν με κάποιο τρόπο τις κλειδωμένες πόρτες και έκλεισαν τα μηχανήματα με τρόπο που δεν θα το έκανε ένας τεχνικός. Πρόκειται για πανάκριβα μηχανήματα που δεν είναι δυνατό να τα διαχειρίζεται μη εξειδικευμένο προσωπικό. Θα μπήκαν μέσα και θα άρχισαν να κατεβάζουν διακόπτες», εκτιμά ο τεχνικός της ΕΡΤ θεωρώντας ότι αυτό εξηγεί και το ότι έχει κοπεί η μετάδοση του CNN και του ΡΙΚ στην Ελλάδα.

«Από εκείνη την ώρα δεν έχουμε εικόνα των εγκαταστάσεων στα βουνά και δεν μπορούμε να κάνουμε εκτίμηση των καταστροφών. Κάποια συστήματα φαίνεται να λειτουργούν ακόμη αλλά δεν μεταδίδουν εικόνα. Αν ένα μηχάνημα δεν λειτουργεί καλά καταστρέφεται ή παρουσιάζει σημαντικές βλάβες. Μπορεί να είναι 10 εκατομμύρια ή 100 εκατομμύρια. Είναι μηχανήματα που έχουν συντηρηθεί με αγάπη για χρόνια. Είναι μηχανήματα που έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός για τον οποίο κάποιοι διατείνονται ότι κόπτονται».


_______________________
 13 Ιουν 2013 | tvxsteamtvxs.gr/node/131382

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

Αλεϊδα Γκεβάρα: Το αντι-ιμπεριαλιστικό όραμα του Τσε



Για τις εξελίξεις στη λατινική Αμερική και την Κούβα αλλά και για τον επαναστάτη πατέρα της, Ερνέστο, μίλησε η Αλεϊδα Γκεβάρα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ρωσικό ειδησεογραφικό δίκτυο RT. Παραθέτουμε μεταφρασμένα τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης στα οποία η Αλεϊδα αναφέρεται στον πατέρα της και στο πολιτικό του όραμα για μια ενωμένη, ισχυρή λατινική Αμερική ενάντια στον Ιμπεριαλισμό.
 
RT: Αλεϊδα, η μητέρα σου παρέμεινε σιωπηλή αναφορικά με την σχέση της με τον Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα για σχεδόν 40 χρόνια – μέχρι πρόσφατα, όταν εξέδωσε ένα βιβλίο αποκαλύπτοντας ορισμένες λεπτομέρειες. Γιατί της ήταν τόσο δύσκολο να αφηγηθεί την ιστορία αυτή νωρίτερα; Γιατί περίμενε τόσο πολύ;
 
ΑΛΕΪΔΑ: Πρώτα απ’ όλα, έπρεπε να ξέρετε τη μητέρα μου. Προέρχεται από αγροτική περιοχή και οι άνθρωποι της κουβανικής επαρχίας (στα χωριά) – όπως οπουδήποτε αλλού υποθέτω – είναι πολύ ευαίσθητοι σε ότι αφορά τις ρομαντικές τους περιπέτειες. Είναι πολύ φειδωλοί σχετικά με τέτοια πράγματα και (η μητέρα μου) μεγάλωσε με αυτήν την κουλτούρα. Πάντα ήταν έτσι. Ήταν υπερβολικά ερωτευμένη με τον Τσε. Ήταν μια απίστευτα όμορφη ιστορία αγάπης. Και είναι ένα από τα πράγματα που με κάνουν να νιώθω τόσο ιδιαίτερη – όχι επειδή είμαι κόρη ενός σπουδαίου άνδρα, όχι. Νιώθω ιδιαίτερη διότι είμαι κόρη ενός άνδρα και μιας γυναίκας που ήταν στοργικά αγαπημένοι μεταξύ τους και είμαι το προϊόν της αγάπης τους. Αυτό με κάνει να νιώθω ιδιαίτερα.
 
Το βιβλίο της μητέρας μου αφηγείται την ιστορία της σχέσης τους, την ιστορία της ζωής της μέσα απ’ το πρίσμα αυτής της αγάπης. Φανταστείτε πως ήταν για τη μητέρα μου, όταν πέθανε ο πατέρας μου. Ήταν ο πρώτος της άνδρας. Ήταν ο αρραβωνιαστικός της, ο σύντροφος, φίλος, μέντορας, εραστής, ο πατέρας των παιδιών της. Ήταν τα πάντα. Και έπειτα, έτσι απλά, έφυγε. Φανταστείτε τον πόνο που είχε να υποστεί. Έπρεπε να μεγαλώσει και να υποστηρίξει τέσσερα μικρά παιδιά. Αναγκάστηκε να κρύψει βαθιά κάπου όλες αυτές τις αναμνήσεις και να συνεχίσει τη ζωή της. Έπρεπε να περάσει ένα μεγάλο διάστημα προτού να νιώσει αρκετά δυνατή ώστε να επιστρέψει σε εκείνες τις μνήμες. Όταν κάθονταν για να γράψει το βιβλίο την έβλεπα συχνά δακρυσμένη. Έκλαιγε τόσο που μια φορά της είπα, “Μαμά, γιατί δεν σταματάς με το βιβλίο αυτό”. Ευτυχώς δε με άκουσε και το τελείωσε. Και αυτό το βιβλίο είναι ένα πραγματικά καταπληκτικό δώρο για μένα.
 
RT: Πρόκειται για όμορφη ιστορία. Τα τελευταία δέκα χρόνια, υπήρξαν πολλές ταινίες για τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και γράφτηκαν πολλές βιογραφίες. Ποιά από τα έργα που έχεις δει και διαβάσει περιγράφουν με μεγαλύτερη εγκυρότητα τη ζωή του;
 
ΑΛΕΪΔΑ: Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ούτε μια βιογραφία που θα την συνιστούσα. Όταν μιλώ σε νέους ανθρώπους, συνήθως τους συμβουλεύω να διαβάσουν αυτά που ο πατέρας μου έγραψε για τον εαυτό του. Είχε το συνήθειο να καταγράφει οτιδήποτε συνέβαινε γύρω του από τότε που ήταν 17 ετών. Πολλά από τα ημερολόγια του έφτασαν σε μας, μπορείτε να τα διαβάσετε και να βγάλετε από πρώτο χέρι τα δικά σας συμπεράσματα. Η μοναδική ταινία που πιθανό να σας πρότεινα είναι τα “Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας”, η μοναδική παραγωγή που άξιζε κατά τη γνώμη μου. Έγινε ολότελα από λατινοαμερικάνους. Είναι μια καταπληκτική ταινία και την συνιστώ.

 
RT: Υπάρχουν αρκετές διαφορετικές απόψεις για τον Τσε Γκεβάρα. Κάποιοι λένε πως ήταν ήρωας και μάρτυρας, άλλοι λένε πως ήταν τρομοκράτης και δολοφόνος. Τι πιστεύεις για τις στιγμές εκείνες της ζωής του όταν έπρεπε να σκοτώσει ανθρώπους χάρην της ιδεολογίας του;
 
ΑΛΕΪΔΑ: Μιλάμε για πόλεμο. Όταν εμπλέκεσαι σε ανταρτοπόλεμο, είτε ζείς είτε πεθαίνεις. Αυτός είναι ο νόμος του ανταρτοπολέμου. Αλλά δεν πρόκειται για δολοφονία. Δε δολοφονείς ανθρώπους. Δολοφονία είναι όταν επιτίθεσαι σε ανυπεράσπιστο άνθρωπο. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει όταν λαμβάνεις μέρος σε μια μάχη. Στη μάχη πυροβολείς τους αντιπάλους σου γιατί σου πυροβολούν αυτοί. Τους σκοτώνεις ειδάλλως θα σε σκοτώσουν αυτοί. Αυτό είναι ο πόλεμος. Αντιθέτως, ήταν ο Τσε που δολοφονήθηκε. Συνελλήφθη, είναι αφοπλισμένος και αβοήθητος, και τον σκότωσαν χωρίς να τον δικάσουν. Αυτό ήταν αληθινή δολοφονία.
 
Ο πατέρας μου δεν έκανε ποτέ τίποτα τέτοιο. (Οι αντάρτες) δεν σκότωσαν ποτέ αιχμάλωτους, τους φρόντιζαν, τους διέθεταν ιατρική φροντίδα. Καθυστερούσαν ακόμη και τις αντεπιθέσεις τους επειδή έπρεπε να εξασφαλίσουν μέρος για τους αιχμαλώτους, ώστε να είναι ασφαλείς. 
 
Επομένως οι άνθρωποι που τον κατηγορούνε για δολοφονίες απλά δε γνωρίζουν την όλη ιστορία και δεν έχουν ιδέα πόσο σπουδαίοι άνθρωποι υπήρξαν (οι κουβανοί επαναστάτες) – όχι μόνο ο Τσε αλλά ο καθένας που πολέμησε στο πλευρό του, όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Αυτός ο πόλεμος τους έπλασε. Η Κουβανική Επανάσταση δεν ενεπλάκη ποτέ σε δολοφονία. Υπερασπιζόμασταν τους εαυτούς μας. Και θα συνεχίσουμε να το πράτουμε.
 
RT: Υπάρχει επίσης αρκετή παραφιλολογία για τον Φιντέλ σε αυτό το θέμα. Κάποιοι υποστηρίζουν ακόμα ότι ο Τσε νεκρός ήταν πολύ πιο χρήσιμος για τον Κάστρο απ’ ότι ζωντανός.
 
ΑΛΕΪΔΑ: Αυτό είναι το πιο ανόητο πράγμα που μπορεί να ειπωθεί. Όταν ο Τσε ήταν ζωντανός, υπήρξε εξόχως χρήσιμος για το Φιντέλ στην Κούβα. Ο Φιντέλ το έχει πει πολλές φορές. Είπε πως (όταν ο Τσε ήταν στην Κούβα) εργαζόταν αμέριμνος με διάφορα θέματα επειδή ήξερε πως ο Τσε ήταν υπουργός βιομηχανίας. Η Κουβανική οικονομία ήταν σε καλά χέρια, επειδή ο Φιντέλ εμπιστεύονταν πλήρως τον Τσε. Αλλά η κατάσταση άλλαξε όταν έφυγε ο Τσε. Έπρεπε όμως να συνεχίσει. Από το ξεκίνημα, όταν ο Φιντέλ και ο Τσε ήταν στο Μεξικό, έκαναν μια συμφωνία. Ο Τσε υποσχέθηκε στον Φιντέλ πως θα έμενε στην Κούβα μέχρι την απελευθέρωση της και, έπειτα, εάν ήταν ακόμη ζωντανός, θα πήγαινε σε άλλες χώρες της λατινικής Αμερικής. Ο Φιντέλ συμφώνησε σε αυτό και κράτησε την υπόσχεση του.
 
Μια φορά πήγα στον Φιντέλ. Είχαμε μια πολύ μακρά συζήτηση. Μιλήσαμε για αρκετές ώρες και σε κάποιο σημείο του είπα: “Πες μου για τις διαφωνίες σου με το μπαμπά. Πες μου για τις διαφωνίες για τις οποίες μιλάνε διάφοροι”.
 
Οπότε μου είπε πως μια φορά, όταν βρίσκοντουσαν στο Μεξικό, ήξεραν πως θα συλλαμβάνονταν και ο Φιντέλ είχε πει σ’ όλους να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό αναφορικά με τις πολιτικές τους ιδέες. Και με ρώτησε, “τι πιστεύεις ότι έκανε ο πατέρας σου;”. Όταν ήταν στη φυλακή, ξεκίνησε να μιλάει με τους δεσμοφύλακες για πολιτική. Τους μίλησε ακόμη και για τον Στάλιν! Ως αποτέλεσμα αυτού, όλοι αποφυλακίστηκαν εκτός από τον Τσε, επειδή η αστυνομία είπε πως είναι Κομμουνιστής. Ο Φιντέλ συνέχιζε να τον συμβουλεύει (να αποκρύπτει τις πεποιθήσεις του) αλλά ο μπαμπάς δεν μπορούσε να πει ψέμματα.
 
Ήταν τόσο ειλικρινής, δε μπορούσε να πει ψέμματα. Και δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να πει ο Φιντέλ, δεν υπήρχε τίποτα να συζητήσεις. “Πως να συνεννοηθείς με τέτοιον άνθρωπο;” είπε ο Φιντέλ. Αυτή ήταν μια διαφωνία που είχαν. Αλλά δεν ήταν καν διαφωνία. Και ο Φιντέλ παρέμεινε στο Μεξικό και δεν έφυγε μέχρι να απελευθερωθεί ο πατέρας μου, παρόλο που όλο αυτό έβαλε σε περιπέτειες το όλο σχέδιο που είχαν καταστρώσει για την Κούβα. Αυτό υπήρξε το ξεκίνημα μιας ξεχωριστής φιλίας μεταξύ του Φιντέλ και του πατέρα μου. Ο μπαμπάς αντιλήφθηκε πως ο Φιντέλ ήταν ένας πραγματικός στρατηγός που πάντοτε ένιωθε υπεύθυνος για κάθε έναν από τους στρατιώτες του.
 
Το ίδιο ακριβώς απόγευμα που είχα την συνομιλία αυτή με τον Φιντέλ, γέλασα και με ρώτησε ποιό ήταν το αστείο. Του είπα, “Θείε” – ήταν πάντα ο θείος Φιντέλ για μένα – “γελάω μαζί σου”. Μου είπε, “Γιατί;”. Του λέω “Δεν το πήρες χαμπάρι αλλά μιλάς για τον πατέρα μου σε παρόντα χρόνο, σα να ήταν ζωντανός”. Με κοίταξε με πολύ σοβαρό βλέμμα και είπε: “Όχι, ο πατέρας σου είναι πράγματι εδώ μαζί μας”. Και αυτό ήταν το τέλος της συζήτησης μας εκείνη τη νύχτα.
 
 
Πηγή: RT, “Che dreamed of united Latin America standing strong against the US’ – Guevara’s daughter”. Επιμέλεια/Μετάφραση: Ν.Μόττας.
 
*από το guevaristas.net

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Το σχέδιο για να παραδοθούν τα νερά της Ελλάδας...


                   έχει ως εξής...........


Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα – δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής η οποία υπεγράφη αρχικά στις 11 Απριλίου και η οποια τροποποιήθηκε με την αριθ. 160143/8.12.2011 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2834/15.12.2011) αφορώντας ουσιαστικά  τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού!

Πιο συγκεκριμένα η παρ.1 του άρθρου 2, τροποποιήθηκε (αντικαθίσταται) ως εξής: 
«1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα χρήσης νερού σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας, υποχρεούνται να ζητήσουν την έκδοση άδειας χρήσης νερού για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρούσας, μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2012.»
(www.ypeka.gr)
H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού ήταν η 16η Ιουνίου 2012.
Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας. Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.
Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.
O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ τουΥπουργείου Υγείας.

Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες. Στην πραγματικότητα, αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.

Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.
Όπου το νερό έγινε εμπόρευμα, οι άνθρωποι υποφέρουν
Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη. Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή. Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις. Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).
Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:
● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.

● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).

● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.

Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.

● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους. Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.
Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές. Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.

Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.
Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.
Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.

ΙΣΠΑΝΙΑ: Πανταχού παρούσα η γαλλική Σουέζ…
Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1980. Σήµερα, περίπου το 50% των υπηρεσιών ύδρευσης είναι σε ιδιωτικά χέρια. Το 90% των ιδιωτών ελέγχονται από την Αgbar, θυγατρική της γαλλικής Suez και από την Αqualia του FCC group που συνδέεται µε την άλλη πολυεθνική, τη Veolia.
Αυτό που έγινε απολύτως κατανοητό στους Ισπανούς (από την εµπειρία τους µε το ιδιωτικοποιηµένο νερό) είναι ότι δεν γλιτώνουν τα χρέη ό,τι και να γίνει. ∆ηλαδή, ακόµη και αν µια δηµόσια υπηρεσία πουληθεί σε ιδιώτες, τα χρέη της… τα πληρώνουν φυσικά και πάλι οι πολίτες µιας και καλούνται να καλύψουν τα επιτόκια δανεισµού του νέου αγοραστή – ιδιώτη. Τα χρέη που υπήρχαν, δεν τα πληρώνει ο νέος ιδιώτης. Απλά δεν τα πληρώνει ούτε το κράτος και τα ρίχνει στις πλάτες των πολιτών, του γνωστού υποζυγίου. Αυτό κερδίζει µια κυβέρνηση από µια ιδιωτικοποίηση. Να µετακυλήσει τα χρέη της µε έµµεσο τρόπο και πάλι στους πολίτες.

Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ισπανία επίσης πάσχουν από θέµατα διαφάνειας. Για παράδειγµα τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της εταιρείας ύδρευσης της Μαδρίτης Canal Isabel II, δεν έχουν δει το φως της δηµοσιότητας ούτε έχουν δικαιολογηθεί.

ΙΤΑΛΙΑ: 61,4% ακριβότερο το νερό σε µιά 10ετία!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ιταλία ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1990. Μετά από 15 χρόνια, η νοµοθεσία υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις νερού να κατοχυρώνονται ως SpA (ανώνυµες εταιρείες) αµιγώς ιδιωτικές ή σε συνδυασµό µε δηµόσια ιδιοκτησία. Ετσι την ύδρευση την διαχειρίζονται ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν στόχο το κέρδος.
Τα τιµολόγια νερού αυξήθηκαν από το 1997 ως το 2006 κατά 61,4% έναντι του πληθωρισµού που αυξήθηκε κατά 25% και της απασχόλησης που έπεσε κατά 30%.

ΜΑΡΟΚΟ: Και στην Καζαµπλάνκα η Σουέζ…
Οσο το Μαρόκο ήταν γαλλικό προτεκτοράτο, το σύστηµα ύδρευσης και αποχέτευσης το διαχειρίζονταν γαλλικές εταιρείες. Το 1956, το Μαρόκο γίνεται ανεξάρτητο κράτος και η παροχή νερού περνά στην ευθύνη δηµοτικών εταιρειών κοινής ωφέλειας. Στα µέσα της δεκαετίας του ‘90, η κυβέρνηση του Μαρόκο αποφασίζει την εκ νέου ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της αποχέτευσης και η χρονιά σταθµός είναι το 1997 όταν η κοινοπραξία Lydec (το 35% κατέχει η γαλλική Suez) αναλαµβάνει τα νερά της Καζαµπλάνκα. Ακολούθησε και η πρωτεύουσα Ραµπάτ µε την εταιρεία Redal ενώ, την επόµενη χρονιά, η γαλλική Veolia ανέλαβε τα νερά στις πόλεις Ταγγέρη και Τετουάν. Σ’ αυτή τη δεύτερη φάση της ιδιωτικοποίησης του νερού στην ιστορία τους, οι Μαροκινοί είδαν την τιµή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω…

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Σουέζ και στο Μπουένος Αϊρες
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 µε το σύστηµα ύδρευσης – αποχέτευσης του Μπουένος Αϊρες να περνά στα χέρια της σηµερινής Suez.
Μετά από 4 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι η πολυεθνική τηρούσε µόνο το 45% των υποχρεώσεών της όσον αφορά στις νέες συνδέσεις. Μετά από 10 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι γινόταν επεξεργασία µόνο στο 12% των λυµάτων, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα διοχετευόταν στον ποταµό Ρίο Ντε Λα Πλάτα.
Το δίκτυο επανακρατικοποιήθηκε το 2006, µετά από έντονες διαµαρτυρίες των κατοίκων που αρνιόντουσαν να πληρώσουν.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Σουέζ και στο Σίδνεϋ
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του ΄90. Λίγο καιρό αφότου ανέλαβε και εκεί την ύδρευση η γαλλική Suez, το νερό του Σίδνεϊ βρέθηκε µολυσµένο.

ΚΑΝΑ∆ΑΣ: «Απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» το µολυσµένο νερό
Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού µολύνθηκαν από το βακτήριο E coli στο Walkerton, ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού. Η ιδιωτική εταιρεία χαρακτήρισε τα αποτελέσµατα των ελέγχων «απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.

Παρίσι: Ανέλαβε ο δήµος, µείωσε τις τιµές, αύξησε τα έσοδα
Από το 1985 τη διαχείριση του συστήµατος ύδρευσης της γαλλικής πρωτεύουσας είχαν δύο ιδιωτικές εταιρείες (που πρωταγωνιστούν παγκοσµίως), η Veolia και η Suez. Ωστόσο το Νοέµβριο του 2008, το δηµοτικό συµβούλιο της γαλλικής πρωτεύουσας αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris η οποία ανέλαβε από το 2010. Αυτή η πρωτοφανής «επανακρατικοποίηση», που αποφασίστηκε από το ∆ήµαρχο Μπετράν Ντελανοέ, απέφερε τελικά εντυπωσιακά αποτελέσµατα. Τα τιµολόγια νερού µειώθηκαν κατά 8% σε σχέση µε το 2009 και παρόλα αυτά, υπήρξε και εξοικονόµηση 35 εκ. ευρώ σ’ ένα χρόνο (µε τα µειωµένα τιµολόγια). Είναι µάλιστα χαρακτηριστικό ότι δεν είχε προηγηθεί κοινωνική αντίδραση, που πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Την επανακρατικοποίηση του νερού την αποφάσισε ο ∆ήµαρχος του Παρισιού αποκλειστικά και µόνο µετά από ψύχραιµες αναλύσεις και έλεγχο στα οικονοµικά δεδοµένα. Ο άνθρωπος ερεύνησε και κατέληξε στο συµπέρασµα ότι αν το νερό ξαναπεράσει στον έλεγχο του ∆ήµου, θα είναι και καλύτερο και φθηνότερο. 
Τόσο απλό. Και τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι δικοί µας. Εκτός και αν δεν θέλουν να το καταλάβουν µε τίποτα και τους αρκεί µόνο να είναι συνεπείς… στις εντολές της τρόικας.

________________________________________
Λόγιος Ερμής με πληροφορίες απο το Χωνί 
http://logioshermes.blogspot.com